اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أَنّا لَمَسنَا السَّماءَ فَوَجَدناها مُلِئَت حَرَساً شَدِيداً وَ شُهُباً «8» وَ أَنّا کُنّا نَقعُدُ مِنها مَقاعِدَ لِلسَّمع‌ِ فَمَن يَستَمِع‌ِ الآن‌َ يَجِد لَه‌ُ شِهاباً رَصَداً «9»
و بدرستي که ما تماس ميگرفتيم آسمان را يعني بآسمان ميرفتيم پس يافتيم آسمان را مملو از ملائکه که حراست ميکردند و محافظت ميکردند که احدي از ماها داخل نشود در آسمان با کمال شدت جلوگيري ميکردند و نيز ما يافتيم شهب و تيرهاي آتشي که رو بما ميآورد و چون ممنوع شديم از دخول در آسمان مي‌نشستم در جايگاههايي نزديک آسمان که صداي ملائکه را بشنويم از اينکه هم ممنوع شديم بمجرد اينکه جاي ميگرفت يکي از ما مي‌يافت از براي خود شهاب که او را ميسوزانيد و نميگذاشت جايگير شويم، مکرر در آيات شريفه اشاره باين معني دارد و در اخبار داريم که قبل از ولادت مسيح از زمان آدم تا قبل از ولادت مسيح شياطين ميرفتند در آسمانها و مطالب و اموري از ملائکه اخذ ميکردند و خبر بکهنه ميدادند که شرحش گذشت و چون مسيح متولد شد از آسمان چهارم ببالا ممنوع شدند، و چون پيغمبر اکرم متولد شد از کليه آسمانها ممنوع شدند و ميرفتند تا نزديک آسمان و خداوند بشهاب تير آتش بار آنها را ميسوزانيدند که ديگر نزديک هم نمي‌توانند بروند پس اينکه جمله:
وَ أَنّا لَمَسنَا السَّماءَ فَوَجَدناها مُلِئَت حَرَساً شَدِيداً وَ شُهُباً بعد از ولادت مسيح
جلد 17 - صفحه 230
بوده لکن تا نزديک آسمان ميرفتند و جايگير ميشدند که صداي ملائکه را ميشنيدند که مفاد:
وَ أَنّا کُنّا نَقعُدُ مِنها مَقاعِدَ لِلسَّمع‌ِ اما پس از ولادت حضرت رسول که مفاد:
فَمَن يَستَمِع‌ِ الآن‌َ است از اينکه هم ممنوع شدند و مي‌سوختند که معناي:
يَجِد لَه‌ُ شِهاباً رَصَداً رصد بمعني در کمين بودند که احدي از آنها فوت نشود چنانچه ميفرمايد: إِن‌َّ رَبَّک‌َ لَبِالمِرصادِ فجر آيه 13- که احدي از تحت قدرت او بيرون نيست و معناي جلوگيري است چنانچه در باب جهاد ميفرمايد: وَ اقعُدُوا لَهُم کُل‌َّ مَرصَدٍ توبه آيه 5.