1- گرچه تلاش وجهاد از شما بود، امّا شکست دشمن بدست خداوند است.
«فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ»
2- دعاهاى خالصانه رزمندگان و مجاهدان، مستجاب مىشود. «وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْکافِرِينَ. فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ»
3- تا استعداد، لياقت، ايثار و سابقه درخشانى نباشد، انسان مورد لطف خاصّ الهى قرار نمىگيرد. «وَ قَتَلَ داوُدُ جالُوتَ وَ آتاهُ اللَّهُ الْمُلْکَ وَ الْحِکْمَةَ»
4- در جبهه و جهاد، لبهى تيز حمله به سوى فرماندهى دشمن باشد. «قَتَلَ داوُدُ جالُوتَ»
5- نام کسانى را که در جنگ مردانگى از خود نشان دادهاند، زنده نگاه داريد.
«قَتَلَ داوُدُ»
6- نابودى رهبر کفر، عامل تار ومار شدن لشکر او مىشود. «فَهَزَمُوهُمْ ... قَتَلَ داوُدُ جالُوتَ»
7- اگر در برابر متجاوز و ظالم دفاع صورت نگيرد، فساد و تباهى زمين را فرا خواهد گرفت. «لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ ... لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ»
8- جنگ با مفسدان، يک ضرورت است. اگر عنصر مضرّ حذف نشود، عناصر ديگر به تباهى کشيده مىشوند. «لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ ... لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ»
9- اراده وفضل الهى از راه عوامل طبيعى عملى مىشود. «دَفْعُ اللَّهِ ... بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ»
10- حکم جهاد ودفاع در برابر متجاوز، فضل الهى است. «اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعالَمِينَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 394