اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قُل إِنِّي لا أَملِک‌ُ لَکُم ضَرًّا وَ لا رَشَداً «21»
جلد 17 - صفحه 240
بفرما باين کفار بدرستي که من مالک نيستم براي شما ضرري و نه رشد و نفعي.
وظيفه انبياء و ائمه و علماء اعلام و آمرين بمعروف و ناهين عن المنکر ابلاغ و بيان است چنانچه خداوند براي بشر اينها را معين فرمود و دستورات بآنها داده و احکام جعل فرموده و کتب فرستاده و معجزات بدست انبياء جاري فرموده و حجت بر همه تمام کرده و راه عذر بر آنها بسته، و بالجمله مقتضيات از جنبه فاعلي تام تمام است و عقل و قواي ظاهريه و باطنيه بآنها عنايت فرموده لکن تأثير در آنها مشروط بيک شرط ديگري است که قبول از طرف قابل هم تام و تمام باشد، قلبي که از کثرت معاصي و کفر و شرک و زندقه سياه شده و قساوت پيدا کرده، و چشم قلب کور شده، و گوش قلب کر شده و زبان قلب لال شده، از قابليت افتاده لذا از تأثير در آن افتاده مگر مقلب القلوب تغيير دهد، و نيز تأثير مربوط بعنايات باطنيه حق است توفيق عنايت بکند هدايت فرمايد و قلوب را تغيير دهد بنده را در کنف خود حفظ کند ايمان و نور علم در قلوب قذف کند، و نيز افعال بندگان تا مشيت حق موافقت نکند بنده قدرت بر فعل ندارد که گفتند:
(لا جبر و لا تفويض بل امر بين الامرين)
و هو الاختيار.
قُل إِنِّي لا أَملِک‌ُ لَکُم ضَرًّا وَ لا رَشَداً إِنَّک‌َ لا تَهدِي مَن أَحبَبت‌َ وَ لکِن‌َّ اللّه‌َ يَهدِي مَن يَشاءُ وَ هُوَ أَعلَم‌ُ بِالمُهتَدِين‌َ قصص آيه 56. حتي مالک نفس خود هم نيست چه رسد بغير: قُل لا أَملِک‌ُ لِنَفسِي ضَرًّا وَ لا نَفعاً إِلّا ما شاءَ اللّه‌ُ يونس آيه 49.