اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَمّا بَرَزُوا لِجالُوت‌َ وَ جُنُودِه‌ِ قالُوا رَبَّنا أَفرِغ عَلَينا صَبراً وَ ثَبِّت أَقدامَنا وَ انصُرنا عَلَي القَوم‌ِ الکافِرِين‌َ (250)
(و هنگامي که لشگر طالوت در مقابل جالوت و لشگريانش ظاهر شدند گفتند پروردگار ما بر دلهاي ما بردباري و شکيبايي و استقامت بريز و قدمهاي ما را ثابت بدار و ما را بر گروه کافران ياري فرماي) وَ لَمّا بَرَزُوا لِجالُوت‌َ وَ جُنُودِه‌ِ برز بمعني ظهر است چنانچه در آيه ديگر ميفرمايد وَ تَرَي الأَرض‌َ بارِزَةً«1» و مراد در اينجا ظهور در ميدان حرب است چنانچه جنگ را مبارزه و جنگجو را مبارز گويند يعني وقتي طالوت و اصحابش
1- سوره کهف آيه 45
جلد 2 - صفحه 512
در ميدان حرب مقابل جالوت و لشگرش قرار گرفته آماده جنگ شدند.
قالُوا رَبَّنا أَفرِغ عَلَينا صَبراً افراغ بمعني خالي کردن ظرف از آب و نحو آن است و بمعني صب‌ّ و ريختن است مانند آيه شريفه:
أُفرِغ عَلَيه‌ِ قِطراً«1» يعني قلب ما را از شوائب اوهام و ترس خالي کن و صبر و بردباري در آن بريز.
وَ ثَبِّت أَقدامَنا و قدمهاي ما را تا آخرين مراحل جنگ ثابت و استوار بدار وَ انصُرنا عَلَي القَوم‌ِ الکافِرِين‌َ نصرت خود را شامل حال ما فرما تا در جهاد پيشرفت نموده و بر قوم کافرين يعني جالوت و جنودش غالب گرديم.