پیام‌های تفسیر نور

1- خداوند به تمام احوال انسان آگاه است، امّا مناجات لازم است. رَبِّ إِنِّي‌ ... 2- ناله به درگاه حق، شيوه انبياست. «رَبِّ إِنِّي دَعَوْتُ قَوْمِي» 3- ارشاد و تبليغ مردم بايد مستمر باشد. «لَيْلًا وَ نَهاراً» 4- اگر زمينه پذيرش نباشد، دعوت شبانه روزى پيامبر هم اثرى ندارد. «لَيْلًا وَ نَهاراً فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعائِي إِلَّا فِراراً» 5- مردم آزادند و مى‌توانند در برابر اصرار انبيا، اصرار بر خلاف کنند. «فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعائِي إِلَّا فِراراً» 6- دعوت نوح هميشه با واکنش منفى روبرو بود. کُلَّما دَعَوْتُهُمْ‌ ... جَعَلُوا أَصابِعَهُمْ‌ 7- لجاجت به مرحله‌اى مى‌رسد که لجوج نه گوش مى‌دهد: «جَعَلُوا أَصابِعَهُمْ فِي آذانِهِمْ»، نه نگاه مى‌کند، «وَ اسْتَغْشَوْا ثِيابَهُمْ»، نه از کار خود دست برمى‌دارد «وَ أَصَرُّوا» و نه کوتاه مى‌آيد. «وَ اسْتَکْبَرُوا اسْتِکْباراً» «1». منافقون، 5. «2». مدثر، 23. «3». فصّلت، 26. جلد 10 - صفحه 233 8- در تبليغ بايد شرايط زمان و مکان و حالات افراد را در نظر گرفت. گاهى بايد سرّى باشد و خصوصى، گاهى علنى و عمومى. لَيْلًا وَ نَهاراً ... دَعَوْتُهُمْ جِهاراً ... أَعْلَنْتُ لَهُمْ‌ ... أَسْرَرْتُ لَهُمْ‌ 9- انبيا در رسالت خود کوتاهى نکردند. دَعَوْتُ قَوْمِي لَيْلًا وَ نَهاراً ... دَعَوْتُهُمْ جِهاراً ... أَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْراراً