1- از انسان استغفار، از خدا بخشش. اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ... إِنَّهُ کانَ غَفَّاراً
2- عفو و بخشش، از سنّت هاى الهى است. «کانَ غَفَّاراً»
3- براى دعوت به خير، تشويق معنوى و مادى لازم است. غَفَّاراً ... مِدْراراً
4- آمرزش گناهان، زمينه دريافت الطاف بعدى است. اسْتَغْفِرُوا ... يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْکُمْ مِدْراراً
5- باران، يکى از مهم ترين نعمتهاى الهى است. «يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْکُمْ مِدْراراً»
6- يکى از آثار ايمان، بهبود زندگى مادى است. يُرْسِلِ السَّماءَ ... يُمْدِدْکُمْ بِأَمْوالٍ ...
7- گاهى فراوانى مال و فرزند و باغ و آب، يک ارزش و پاداش الهى است.
بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ يَجْعَلْ لَکُمْ جَنَّاتٍ وَ ... أَنْهاراً