اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ رَب‌ِّ إِنِّي دَعَوت‌ُ قَومِي لَيلاً وَ نَهاراً «5» فَلَم يَزِدهُم دُعائِي إِلاّ فِراراً «6»
حضرت نوح عرض کرد: پروردگار من محققا من دعوت کردم قوم خود را شب و روز پس زياد نکرد آنها را مگر فرار را. حضرت نوح چنانچه گذشت که نهصد و پنجاه سال علي الدوام دعوت ميکرد قوم خود را شب و روز که ميفرمايد: وَ لَقَد أَرسَلنا نُوحاً إِلي قَومِه‌ِ فَلَبِث‌َ فِيهِم أَلف‌َ سَنَةٍ إِلّا خَمسِين‌َ عاماً عنکبوت آيه 13. حتي دارد که
جلد 17 - صفحه 206
دست بچه‌هاي خود را ميگرفتند و ميآوردند نوح را بايشان نشان ميدادند و ميگفتند:
مبادا فريب او را بخوريد و گوش بدعوت او بدهيد، و بآنها ميگفتند: ما هم موقعي که مثل شما بچه بوديم پدران ما ما را ميآوردند و اينکه نوح را بما نشان ميدادند و اينکه سفارش را ميکردند ما هم بشما سفارش ميکنيم.
قال‌َ رَب‌ِّ إِنِّي دَعَوت‌ُ قَومِي لَيلًا وَ نَهاراً دعوت نوح بتوحيد و نفي شرک و ايمان بخداي متعال و نبوت خود و ايمان بقيامت و اطاعت اوامر خدا و رسول و توبه و استغفار بر اعمال زشت خود و البته کساني که ابا عن جد در شرک و کفر و اعمال زشت زيست کرده‌اند بر آنها دشوار است قبولي دعوت او لذا ميفرمايد:
فَلَم يَزِدهُم دُعائِي إِلّا فِراراً زيادتي آنها در کفر و شرک تکذيب حضرت نوح بود و اصرار بر کفر و شرک و معاصي، و معناي فرار فرار از قبولي دعوت و اجابت دعوت و بقاء بر شرک و کفر و اعمال زشت زيرا آن بآن معصيت است چنانچه در واجبات فوري که فورا ففورا واجب است ترکش آن بآن معصيت است بسا در هر شبانه روزي هزارها معصيت ميشود چنانچه ميفرمايد: إِنَّما نُملِي لَهُم لِيَزدادُوا إِثماً آل عمران آيه 172، بلکه اذيت‌هايي که بنوح ميکردند و نسبت‌هايي که باو ميدادند باعث زيادي عقوبات آنها ميشد.