اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ اللّه‌ُ جَعَل‌َ لَکُم‌ُ الأَرض‌َ بِساطاً «19» لِتَسلُکُوا مِنها سُبُلاً فِجاجاً «20»
و خداي متعال جعل فرمود از براي شما بني آدم زمين را پهن و وسيع براي اينکه سلوک کنيد و سير کنيد راههاي بسيار وسيع را. يکي از قدرت نمايي خداي متعال اينکه است که چون کره زمين اينکه ربعي که از آب بيرون است و محل سکونت بشر و ساير حيوانات بري است پست و بلندي بسيار دارد کوه‌ها و درياچه‌ها و رودخانه‌ها و نهرها در آن بسيار است، و بشر مدني بالطبع است احتياج بيکديگر دارند چه بسيار يک مملکت نميتواند رفع احتياجات سکنه خود کند احتياج بممالک ديگر دارند خداوند زمين را پست و وسيع قرار داد و جاده‌هاي بسيار وسيع در آن مقرر فرمود که از محلي بمحلي و شهري بشهري و مملکتي بمملکتي با وسائلي که در دست دارند سير کنند و مقاصد خود را انجام دهند حتي از درياها عبور کنند بتوسط کشتيها و امروز بتوسط هواپيماها بلکه وسائل امروزه بقدري توسعه پيدا کرده که با هم تکلم ميکنند و يکديگر را مشاهده ميکنند و باسرع وقت راههاي بعيد را طي ميکنند لذا ميفرمايد: