اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ مَکَرُوا مَکراً کُبّاراً «22»
و مکر کردند مکر بسيار بزرگ، در جاي ديگر ميفرمايد: وَ قَد مَکَرُوا مَکرَهُم وَ عِندَ اللّه‌ِ مَکرُهُم وَ إِن کان‌َ مَکرُهُم لِتَزُول‌َ مِنه‌ُ الجِبال‌ُ ابراهيم آيه 46.
و مکر اينکه است که با طرف بطريق دوستي و نصيحت و دلسوزي وارد شود و در باطن اعدا عدو و در مقام گرفتاري طرف باشد مثل بسياري امروز که با مردم ساده از درهاي مختلف وارد ميشوند تا از او چيزي بدست آرند که باعث گرفتاري او شود و بسياري از منافقين و کفار و اهل ضلالت با مؤمنين ساده لوح از همين در وارد ميشوند و مثل آنها مثل شيطان است که از در نصيحت وارد ميشود و اعمال زشت آنها را در نظر آنها جلوه ميدهد تا آنها را بجهنم واصل کند چنانچه گفت: قال‌َ رَب‌ِّ بِما أَغوَيتَنِي لَأُزَيِّنَن‌َّ لَهُم فِي الأَرض‌ِ وَ لَأُغوِيَنَّهُم أَجمَعِين‌َ حجر آيه 39.
و مکر الهي اينکه است که بعض کفار و فساق را بمال و رياست و جاه مشغول ميکند که بسيار خشنود و فرحناک و خرسند ميشوند و همين باعث زيادتي عذاب آنها ميشود که ميفرمايد: وَ مَکَرُوا وَ مَکَرَ اللّه‌ُ وَ اللّه‌ُ خَيرُ الماکِرِين‌َ آل عمران آيه 47، و يکي از گناهان کبيره امن من مکر اللّه است چنانچه يأس من روح اللّه هم از گناهان
جلد 17 - صفحه 215
کبيره است، و نيز ميفرمايد: وَ مَکَرُوا مَکراً وَ مَکَرنا مَکراً وَ هُم لا يَشعُرُون‌َ فَانظُر کَيف‌َ کان‌َ عاقِبَةُ مَکرِهِم أَنّا دَمَّرناهُم وَ قَومَهُم أَجمَعِين‌َ فَتِلک‌َ بُيُوتُهُم خاوِيَةً بِما ظَلَمُوا إِن‌َّ فِي ذلِک‌َ لَآيَةً لِقَوم‌ٍ يَعلَمُون‌َ نمل آيه 51 الي 53.