تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ قَدْ أَضَلُّوا کَثِيراً وَ لا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلاَّ ضَلالاً «24»
جلد 13 - صفحه 335
وَ قَدْ أَضَلُّوا کَثِيراً: و بتحقيق گمراه کردند اين اکابر، بسيارى از ضعفا را، وَ لا تَزِدِ الظَّالِمِينَ: (بقيه کلام نوح) اى پروردگار: ميفزاى ستمکاران را، إِلَّا ضَلالًا: مگر هلاکت و عقاب. مراد به ضلال، تخليه و واگذاشتن ايشان است در گمراهى به سوء اختيار آنان، يعنى روا مدار مگر فرو گذاشتن ايشان در باديه خذلان و باز گرفتن الطاف از ايشان، به جهت تصميم آنها بر کفر و يأس از ايمان آنها، بعد از اتمام حجت و نهصد و پنجاه سال دعوت.