اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
مِن‌َ اللّه‌ِ ذِي المَعارِج‌ِ «3»
اينکه عذاب واقع که دافعي ندارد از خداي متعال است که ذي المعارج است، معارج جمع معراج است از ماده عروج بمعني صعود بطرف بالا رفتن مقابل نزول بمعني پائين آمدن هر چه رو بخدا ميرود و نزديک برحمت و تفضلات او ميشود صعود دارد و عروج چنانچه در فضيلت نماز فرمودند: (الصلاة معراج المؤمن) و دارد اعمال بندگان را ميبرند ملائکه بطرف بالا و هر چه شرائط صحت و قبول بيشتر و بهتر باشد بالاتر ميرود، در قرآن مجيد هم ميفرمايد: إِلَيه‌ِ يَصعَدُ الکَلِم‌ُ الطَّيِّب‌ُ وَ العَمَل‌ُ الصّالِح‌ُ يَرفَعُه‌ُ فاطر آيه 11. و بندگان هر چه در ايمان و اخلاق فاضله و اعمال صالحه بيشتر کوشش کنند قرب آنها بمقام ربوبي بيشتر ميشود لذا در هر عبادتي قصد قربت لازم است، و هر چه در صراط مستقيم سير کنند قرب باو بيشتر پيدا ميکنند بعکس کفر و شرک و ضلالت و معاصي بعد و نزول پيدا ميکنند که معني لعن است، ارواح مؤمنين پس از قبض روح ملائکه ميبرند بطرف بالا بسا از طبقه هفتم هم بالاتر ميرود و لذا بطريق جمع آورده ميفرمايد: مِن‌َ اللّه‌ِ ذِي المَعارِج‌ِ.