سوره معارج(المعارج)، آیه ۳ · جزء ۲۹ · صفحه ۵۶۸
مِّنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ
از سوی خداوند ذی المعارج [= خداوندی که فرشتگانش بر آسمانها صعود و عروج میکنند]!
معنی کلمات و عبارات
«ذِیالْمَعَارِجِ»: دارای درجات والا و مقامات بالا (نگا: روح المعانی، فی ظِلالالقرآن). در معنی، برابر با (رَفِیعُالدَّرَجاتِ) است (نگا: غافر / ). «الْمَعَارِجِ»: جمع مَِعْرَج، محلّ صُعود. جای بالا رفتن (نگا: زخرف / ). مراتب و منازل و درجات عظمت و رفعت و قدرت.
نزول
سال ۴ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
۱ - نزول عذاب بر کافران و بازداشتن آن به تقدیر و فرمان خداوند است. «بعذاب واقع . للکفرین ... من اللّه»
۲ - خداوند، صاحب درجات و مرتبه ها است. «ذى المعارج»
«معارج» به معناى «مصاعد»(جاه هاى بلند، صعودگاه ها) است. مقصود از آن، مقامات و درجات معنوى و ملکوتى است که تنها نزد خداوند متعال هست.
۳ - تقرب به خداوند، موجب صعود انسان به مرتبه کمال و درجات عالى است. «ذى المعارج»
وقتى صعودگاه ها و درجات عالى نزد خدا است; بنابراین راه رسیدن به این درجات و صعودها تقرب به خدا خواهد بود و توصیف خداوند به «ذى المعارج» ممکن است به همین جهت باشد مانند مفاد آیه ۱۵ از سوره «غافر» (رفیع الدرجات ذوالعرش).