اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لا يَسئَل‌ُ حَمِيم‌ٌ حَمِيماً «10»
و پرسش نميکند دوست و خويشاوندي از حال دوست و خويشاوند خود تمام گرفتار خود هستند بزمان ما دوره وا نفساه است در جاي ديگر ميفرمايد: يَوم‌َ يَفِرُّ المَرءُ مِن أَخِيه‌ِ وَ أُمِّه‌ِ وَ أَبِيه‌ِ وَ صاحِبَتِه‌ِ وَ بَنِيه‌ِ لِکُل‌ِّ امرِئ‌ٍ مِنهُم يَومَئِذٍ شَأن‌ٌ يُغنِيه‌ِ عبس آيه 34 الي 37 بلکه حاضر است تمام آنها را فدا بدهد و خود نجات پيدا کند چنانچه در آيات بعد بيان ميفرمايد فقط يک استثناء دارد که ميفرمايد: الأَخِلّاءُ يَومَئِذٍ بَعضُهُم لِبَعض‌ٍ عَدُوٌّ إِلَّا المُتَّقِين‌َ زخرف آيه 67 که آنها بعد از آنکه خود نجات پيدا کنند در مقام نجات دوستان و خويشان و اقارب و بستگان خود برميآيند مثل انبياء و صلحا و اتقياء و مؤمنين که اينکه مقام شفاعت است، و شفعاء يوم القيامة بسيارند شفاعت کبري خاص محمّد و آل محمّد است و صغري از براي ديگران که شرحش مکرر بيان شده اما تا خود گرفتار است بفکر احدي نيست: وَ لا يَسئَل‌ُ حَمِيم‌ٌ حَمِيماً.