اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يُبَصَّرُونَهُم يَوَدُّ المُجرِم‌ُ لَو يَفتَدِي مِن عَذاب‌ِ يَومِئِذٍ بِبَنِيه‌ِ «11» وَ صاحِبَتِه‌ِ وَ أَخِيه‌ِ «12» وَ فَصِيلَتِه‌ِ الَّتِي تُؤوِيه‌ِ «13» وَ مَن فِي الأَرض‌ِ جَمِيعاً ثُم‌َّ يُنجِيه‌ِ «14»
نشان داده ميشوند بيکديگر دوست ميدارد گنهکار اگر ميتوانست فدا دهد به پسرانش و عيالش و برادرش و خويشاني که او را نگهداري ميکردند و هر که در روي زمين است جميع آنها را که پس از اينکه فدا نجات پيدا کند. اشاره به اينکه حاضر است تمام اهل زمين جهنم روند و فقط او نجات پيدا کند و لکن اينکه قضيه عکس است از امير المؤمنين است که انسان بايد بين خوف و رجا باشد آن قدر خائف باشد که
جلد 17 - صفحه 188
اگر فرداي قيامت خداوند تمام اهل محشر را بهشت برد بترسد که او را بجهنم برند و اگر تمام را بجهنم برند اميدوار باشد که او را تنها ببهشت برند.