اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَذَرهُم يَخُوضُوا وَ يَلعَبُوا حَتّي يُلاقُوا يَومَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ (42)
پس واگذار آنها را فرو روند در شرک و کفر و ضلالت و جهالت و بازيگري کنند تا اينکه اجل آنها برسد و ملاقات کنند روز خود را که بآنها وعده داده شده.
وظيفه انبياء و دعات حق ارشاد و هدايت و دلالت و امر بمعروف و نهي از منکر است تا مادامي که احتمال تأثير ميرود اما پس از يأس ديگر فائده بخش نيست بايد رها کرد خطاب بحضرت نوح رسيد: وَ أُوحِيَ إِلي نُوحٍ أَنَّهُ لَن يُؤمِنَ مِن قَومِکَ إِلّا مَن قَد آمَنَ فَلا تَبتَئِس بِما کانُوا يَفعَلُونَ هود آيه 38، و خطاب بپيغمبر اکرم رسيد: ذَرهُم يَأکُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلهِهِمُ الأَمَلُ فَسَوفَ يَعلَمُونَ حجر آيه 3. فقط بايد حجت بر آنها تمام شود که فرداي قيامت نگويند که ميفرمايد: وَ لَو أَنّا أَهلَکناهُم بِعَذابٍ مِن قَبلِهِ لَقالُوا رَبَّنا لَو لا أَرسَلتَ إِلَينا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آياتِکَ مِن قَبلِ أَن نَذِلَّ وَ نَخزي طه آيه 134، لذا ميفرمايد:
فَذَرهُم واگذار آنها را خود را بمشقت و زحمت نينداز فائده بر دعوت آنها ندارد و نتيجه ندارد و اينها بکلي از قابليت هدايت افتادهاند قلب که سياه شد و قساوت گرفت و پرده روي عقل کشيده شد و چشم قلب کور شد و گوش قلب کر شد و زبان قلب
جلد 17 - صفحه 200
لال شد صُمٌّ بُکمٌ عُميٌ فَهُم لا يَعقِلُونَ بقره آيه 166.
يَخُوضُوا خوض فرو رفتن است و غرق شدن اينها فرو رفتند در اعماق دنيا يعني غير دنيا هيچ نظري و توجهي ندارند نه بدين و نه بآخرت تمام هم آنها دنيا است و بس چنانچه امروز مشاهده ميکنيم در جامعه که تمام هم آنها اينکه دنياي دنيه است و بجايي نميرسند و واقف نميشوند و عاقبت با هزار حسرت ميگذارند و ميروند.
وَ يَلعَبُوا لعب بازيگري است که ميفرمايد: اعلَمُوا أَنَّمَا الحَياةُ الدُّنيا لَعِبٌ وَ لَهوٌ وَ زِينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَينَکُم وَ تَکاثُرٌ فِي الأَموالِ وَ الأَولادِ کَمَثَلِ غَيثٍ أَعجَبَ الکُفّارَ نَباتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَراهُ مُصفَرًّا ثُمَّ يَکُونُ حُطاماً وَ فِي الآخِرَةِ عَذابٌ شَدِيدٌ حديد آيه 19.
حَتّي يُلاقُوا يَومَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ تا ملاقات کنند روز خود را که بآنها وعده داده شده که پس از مردن و عذابهاي قبر و عالم برزخ سر از قبر بيرون آرند و آن روز موعود را مشاهده کنند که ميفرمايد: