تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناکُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا بَيْعٌ فِيهِ وَ لا خُلَّةٌ وَ لا شَفاعَةٌ وَ الْکافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ (254) ترجمه‌ اى آنکسانيکه ايمان آورديد انفاق کنيد از آنچه روزى داديم شما را پيش از آنکه بيايد روزى که نباشد معامله در آن و نه دوستى و نه درخواستى و کافران ايشانند ستمکاران. تفسير انفاق يا واجب است مانند زکوة يا مستحب در هر حال بايد از مال حلال با قصد قربت باشد پيش از آنکه بيايد روزى که قدرت نداشته باشيد بر تدارک تقصير خود و نجات از عذاب الهى و آنروز قيامت است زيرا که در آنروز خريد و فروشى نميشود تا چيزى بخريد و در راه خدا انفاق نمائيد براى آنکه کفاره معاصى شما شود با فديه از عذاب دهيد و دوستى در ميان نيست تا دوستان شما کمک با شما نمايند و هر کس بقدرى گرفتار کار خود است که بفکر ديگرى نيست و نميتواند بکار ديگرى برسد و شفاعتى نيست در آنروز براى کسى مگر براى آنکس که اجازه داده است خداوند باو که در باره کسى سخن بگويد پس نميتواند کسى سخنى بگويد تا بتواند شفاعت کند خلاصه آنکه تمام سر و کار آنروز با يکنفر است که خداوند است و مالک روز جزاست و امروز بايد او را براى آنروز راضى نمود تا که دستت ميرسد کارى بکن‌ پيش از آن کز تو نيايد هيچ کار و محتمل است مراد روز مرک باشد چنانچه در تفسير قول خداوند و اتقوا يوما لا تجزى نفس عن نفس شيئا گذشت و در ذيل آيه اشاره شده است بآنکه ترک انفاق ظلم است و کفار آنها ظالمند شما که مسلمانيد نبايد ظالم باشيد و اختصاص ظلم بنحو اطلاق بکفار براى آنستکه ظلم آنها اشد انواع ظلم است که آن ظلم بنفس است و بنهايت درجه رسيده است.