1- قيامت، روزى بس بزرگ و هولناک است. «الْحَاقَّةُ مَا الْحَاقَّةُ»
2- قيامت جز از راه وحى، قابل شناخت نيست. «ما أَدْراکَ مَا الْحَاقَّةُ»
3- تکذيب کنندگان قيامت، گرفتار قهر الهى در دنيا مى‌شوند. «کَذَّبَتْ ثَمُودُ وَ عادٌ بِالْقارِعَةِ ... فَأُهْلِکُوا»
4- قيامت، حادثه‌اى کوبنده و هولناک است. «بِالْقارِعَةِ»
5- تمام کيفرها در قيامت نيست، کيفر اقوامى در همين دنياست. «فَأُهْلِکُوا بِالطَّاغِيَةِ»
6- تکذيب، مقدّمه طغيان و طغيان، سبب نابودى است. کَذَّبَتْ ... فَأُهْلِکُوا بِالطَّاغِيَةِ
7- خصلت‌ها و رفتارها، معيار دريافت خير يا شرّ است. «بِالطَّاغِيَةِ»
«1». اعراف، 78.
«2». قمر، 31.
«3». فصلت، 13.
تفسير نور(10جلدى)، ج10، ص: 196