اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَأَمّا ثَمُودُ فَأُهلِکُوا بِالطّاغِيَةِ «5»
پس اما ثمود در اثر تکذيب هلاک شدند بطغيان کننده و طغيان تجاوز از حد است و ممکن است باء بالطاغية سببيه باشد يعني بسبب طغيان آنها در تکذيب و فساد و ظلم تا حدي که ناقه صالح که بر آنها نفع بسيار داشت شير آن کفايت همه آنها را ميکرد پي کردند حتي مقابل آن فصيل او را کشتند بچه ناقه را، و ممکن است صفت عذاب باشد که طغيان داشته معني شده او از حد معمولي متجاوز بوده، در بعض آيات
جلد 17 - صفحه 159
تعبير بصيحه فرموده در بعضي بصاعقه در سوره هود ميفرمايد: وَ أَخَذَ الَّذِين‌َ ظَلَمُوا الصَّيحَةُ آيه 70، در شعراء تعبير بعذاب فرموده: فَأَخَذَهُم‌ُ العَذاب‌ُ آيه 158، در اعراف برجفه: فَأَخَذَتهُم‌ُ الرَّجفَةُ آيه 78، در ذاريات بصاعقة: فَأَخَذَتهُم‌ُ الصّاعِقَةُ آيه 44.
اقول: ظاهر اينکه ابتداء صيحه آسماني که تعبير برعد ميکنيم بگوش آنها رسيد و در اثر رعد برق که صاعقه باشد جستن کرد و لو در واقع برق قبل از رعد است لکن چون صدا سرعت سيرش بيشتر است قبلا شنيده ميشود و بعد برق ميسوزاند و چون صاعقه آنها را گرفت رجفه بر آنها عارض شد تا هلاک شدند و تمام اينها عذاب الهي بود در اثر تکذيب آنها قارعه را که قيامت باشد و تمام اينکه رعد و برق و رجفه فوق العاده بود که نامش طاغيه بود يا در اثر طغيان آنها.