اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَهَل تَري لَهُم مِن باقِيَةٍ «8»
پس آيا ميبيني از براي آنها که باقي مانده باشد يک نفر آنها.
فَهَل تَري يعني هر چه بر فرض سير کني در بلاد و بيوتات و مساکن آنها احدي از آنها باقي نمانده.
سؤال: البته در ميان آنها اطفال و مجانين و قاصرين بودند و آنها مکلف نبودند و بيگناه بودند آنها براي چه هلاک شدند!.
جواب: اولا معلوم نيست که ميان آنها بوده باشند زيرا ممکن است مدتي توليد و تناسل نداشته باشند، و ثانيا يک نوع تفضلي بود در حق آنها زيرا اگر کبير ميشدند مسلما بهمان طريقه آباء بودند و مستحق عذاب ميشدند خداوند آنها را از
جلد 17 - صفحه 161
عذاب آخرت نجات داد و لو قابليت بهشت هم نداشتند، مثل اينها بعين مثل اطفال کفار و ظلمه و اهل ضلالت است که در حال طفوليت از دنيا ميروند بلکه بالاتر اگر اينها باقي ميماندند تا حد کبر و تکليف علاوه بر اينکه خود را مورد عذاب قيامت ميکردند ديگران را هم اضلال ميکردند و شاهد بر اينکه دعوي بعين قضيه حضرت خضر است با موسي که ميفرمايد: فَانطَلَقا حَتّي إِذا لَقِيا غُلاماً فَقَتَلَه‌ُ قال‌َ أَ قَتَلت‌َ نَفساً زَکِيَّةً بِغَيرِ نَفس‌ٍ لَقَد جِئت‌َ شَيئاً نُکراً کهف آيه 74، و جواب خضر: وَ أَمَّا الغُلام‌ُ فَکان‌َ أَبَواه‌ُ مُؤمِنَين‌ِ فَخَشِينا أَن يُرهِقَهُما طُغياناً وَ کُفراً کهف آيه 79 لَهُم مِن باقِيَةٍ تعبير بتأنيث باعتبار نفس است يعني نفسي از آنها باقي نماند.