«دک» به معناى خرد و ويران کردن است و به زمين صاف و نرم نيز گفته مىشود.
«واهِيَةٌ» به معناى سست و «أرجاء» به معناى اطراف و نواحى است.
تکرار کلمه «يَوْمَئِذٍ»* در اين آيات نشانه اهميّت روز قيامت است.
امام صادق عليه السلام فرمود: هشت نفرى که حامل عرش هستند، بعضى از آنان پيامبر و بعضى امام هستند: «نوح، ابراهيم، موسى، عيسى، محمّد، على، حسن و حسين» و مراد از عرش، علم الهى است. بنابراين در قيامت، بالاتر از فرشتگان «فَوَقاهُمُ» اولياى خدا هستند که عملکرد مردم را مىدانند. «1»
امام على عليه السلام فرمود: عرش الهى، تخت نيست، بلکه موجودى است محدود و مخلوق و تحت تدبير که ملائکه با قدرتى که از طرف خداوند دارند مأمور به حمل آن هستند. «2»