1- قوم لوط در چندين منطقه بودند و همگى هلاک شدند. «مؤتفکات»
2- اطاعت از پيامبران، واجب و مخالفت آنان سبب نابودى است. «فَعَصَوْا رَسُولَ
جلد 10 - صفحه 198
رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رابِيَةً»
3- نافرمانى انبيا، کيفر دنيوى نيز دارد. فَعَصَوْا ... فَأَخَذَهُمْ
4- خداوند اتمام حجّت مىکند، اول پيامبر مىفرستد، اگرد مردم نافرمانى کنند، با قهر خود آنان را مىگيرد. فَعَصَوْا رَسُولَ ... فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رابِيَةً
5- قهر الهى شديد است. «أَخْذَةً رابِيَةً»
6- خداوند در لابلاى قهر و عذاب، به گروهى لطف مىکند. «لَمَّا طَغَى الْماءُ حَمَلْناکُمْ فِي الْجارِيَةِ»
7- مردم جزيرة العرب از باقيمانده نسل نوحند. «حَمَلْناکُمْ»
8- از حوادث تلخ بايد عبرت گرفت. «لِنَجْعَلَها لَکُمْ تَذْکِرَةً»
9- حفظ آثار و تاريخ و کلمات يک ارزش است. «تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ»
10- شنيدنى ارزش دارد که همراه با فهم و حفظ باشد. «تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ»