تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ کِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هاؤُمُ اقْرَؤُا کِتابِيَهْ «19» إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلاقٍ حِسابِيَهْ «20» فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ «21» فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ «22» قُطُوفُها دانِيَةٌ «23» کُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِما أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخالِيَةِ «24»
پس هر کس که نامه عملش به دست راستش داده شود، (شادى کنان) مىگويد: بيائيد کتاب مرا بخوانيد. من مىدانستم که با حساب خودم رو به رو خواهم شد. پس او در زندگى رضايت بخشى است. در بهشتى برين. که ميوههايش در دسترس است. به خاطر اعمالى که در دوران گذشته انجام دادهايد، بخوريد و بياشاميد و گوارايتان باد.