تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ واحِدَةٌ «13» وَ حُمِلَتِ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ فَدُکَّتا دَکَّةً واحِدَةً «14» فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْواقِعَةُ «15» وَ انْشَقَّتِ السَّماءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ واهِيَةٌ «16» وَ الْمَلَکُ عَلى‌ أَرْجائِها وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّکَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ «17» يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لا تَخْفى‌ مِنْکُمْ خافِيَةٌ «18» پس آنگاه که در صور دميده شود يک دميدنى. و زمين و کوهها برگرفته و در هم کوبيده شوند، يک در هم کوبيدنى. پس در آن روز، واقعه (قيامت) به وقوع پيوندد. و آسمان بشکافد و در آن روز سست گردد. و فرشتگان در اطراف آن هستند (و منتظر فرمانند) و عرش پروردگارت را در آن روز هشت نفر (از فرشتگان يا اولياى خدا) بالاى سر خود حمل مى‌کنند. در آن روز شما (براى حساب) عرضه مى‌شويد (در حالى که) هيچ چيز پنهانى از شما مخفى نماند. جلد 10 - صفحه 199