تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ کِتابَهُ بِشِمالِهِ فَيَقُولُ يا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ کِتابِيَهْ «25» وَ لَمْ أَدْرِ ما حِسابِيَهْ «26» يا لَيْتَها کانَتِ الْقاضِيَةَ «27» ما أَغْنى‌ عَنِّي مالِيَهْ «28» هَلَکَ عَنِّي سُلْطانِيَهْ «29» خُذُوهُ فَغُلُّوهُ «30» ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ «31» ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُها سَبْعُونَ ذِراعاً فَاسْلُکُوهُ «32» إِنَّهُ کانَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ «33» وَ لا يَحُضُّ عَلى‌ طَعامِ الْمِسْکِينِ «34» جلد 10 - صفحه 202 و امّا کسى که نامه عملش به دست چپش داده شود، مى‌گويد: اى کاش نامه‌ام به من داده نشده بود. و نمى‌دانستم حسابم چيست؟ اى کاش مرگ پايان کارم بود (و ديگر زنده نمى‌شدم). دارائى من رفع نيازى از من نکرد. قدرتم از دستم برفت. (گفته مى‌شود:) او را بگيريد و در غل بکشيد. سپس او را در آتش شعله‌ور وارد بيندازيد. سپس در زنجيرى که هفتاد ذراع باشد درآوريد. همانا او به خداى بزرگ ايمان نمى‌آورد و بر طعام دادن به نيازمندان ترغيب نمى‌کرد.