تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لا يَحُضُّ عَلى‌ طَعامِ الْمِسْکِينِ (34) وَ لا يَحُضُّ عَلى‌ طَعامِ الْمِسْکِينِ‌: و تحريص نمى‌کرد مردمان بر طعام دادن بيچارگان، چه جاى اطعام خود. مراد اعطاى زکات و حقوقات واجبه است. بيان: تخصيص اين امر به ذکر، به جهت آنست که اقبح عقايد، کفر است به وحدانيت الهى؛ و اشنع رذايل، بخل و قساوت قلبى است. و آيه دال است بر مکلف بودن مشرکان به اصول و فروع ايمان. مروى است ابو الدرداء، زن خود را تحريص مى‌کرد بر تکثير آبگوشت براى فقرا و مى‌گفت: خلصنا نصف السلسلة بالايمان افلا تخلع نصفها الاخر بالاطعام: خلاص شديم ما از نصف زنجير آتشين به سبب ايمان، آيا رها نمى‌کنى نصف ديگر را به طعام دادن فقرا.