تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّهُ کانَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ (33)
بعد از آن علت عذاب را فرمايد:
«1»- نور الثقلين، جلد 5، صفحه 409؛ از امام صادق عليه السّلام.
جلد 13 - صفحه 298
إِنَّهُ کانَ لا يُؤْمِنُ: بدرستى که بود اين شخص در دنيا ايمان نمىآورد، بِاللَّهِ الْعَظِيمِ: به خداى بزرگ. ذکر عظيم جهت اشعار است بر آنکه سزاوار عظمت و بزرگوارى، ذات احديت اوست نه غير او، و کسى که تعظيم نکند او را، مستحق اين عقوبت خواهد بود.