اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لا يَستَثنُون‌َ «18»
و استثناء نکردند. بعضي گفتند: مراد استثناء مشيت الهي که نگفتند: الا أن يشاء اللّه چون بنده در هر فعلي که اراده دارد بجا آورد بايد معلق بمشيت الهي کند بگويد:
ان شاء اللّه يا الا أن يشاء اللّه زيرا بنده استقلال در افعال ندارد تا مشيت الهي موافقت نکند چنانچه ميفرمايد: وَ لا تَقُولَن‌َّ لِشَي‌ءٍ إِنِّي فاعِل‌ٌ ذلِک‌َ غَداً إِلّا أَن يَشاءَ اللّه‌ُ کهف آيه 22، و لکن ظاهر آيه بنظر ميآيد مراد از استثناء استثناء حق فقرا باشد که نگفتند که حق فقرا را ادا ميکنيم سپس بقيه را مصرف خود مينمائيم، و احتمال ميرود که و لا يستثنون عطف به ليصرمنّها باشد که مورد قسم است يعني استثنا نکنند يعني چيزي از آن را کم نکنند و بفقرا ندهند.