تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ أَوْسَطُهُمْ أَ لَمْ أَقُلْ لَکُمْ لَوْ لا تُسَبِّحُونَ «28»
قالَ أَوْسَطُهُمْ: گفت بهترين ايشان در عقل و صايبترين ايشان در رأى يا عادلترين آنها در گفتار و فاضلترين در کردار: أَ لَمْ أَقُلْ لَکُمْ: آيا نگفتم مر شما را در وقتى که قصد منع فقرا نموديد، لَوْ لا تُسَبِّحُونَ: چرا ياد نمى‌کنيد خداى را به بزرگى، يعنى به ذکر خدا مشغول نمى‌شويد و ياد نمى‌آوريد انتقام او را از مجرمان و ناسپاسان، و از اين قصد توبه نمى‌کنيد قبل از ورود نقمت، و شما سخن مرا نمى‌شنيديد و نافرمانى خدا کرديد تا به اين بلا گرفتار شديد.