اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قالُوا سُبحان‌َ رَبِّنا إِنّا کُنّا ظالِمِين‌َ «29»
گفتند: منزه است پروردگار ما محققا ما خودمان بوديم ظلم کنندگان.
قالُوا سُبحان‌َ رَبِّنا اشاره باين که خدا بما ظلم نکرده منزه است از اينکه باحدي بمقدار ذره‌اي ظلم کند چنانچه ميفرمايد: إِن‌َّ اللّه‌َ لا يَظلِم‌ُ مِثقال‌َ ذَرَّةٍ نساء
جلد 17 - صفحه 139
آيه 44، إِن‌َّ اللّه‌َ لا يَظلِم‌ُ النّاس‌َ شَيئاً وَ لکِن‌َّ النّاس‌َ أَنفُسَهُم يَظلِمُون‌َ يونس آيه 44، وَ لا يَظلِم‌ُ رَبُّک‌َ أَحَداً کهف آيه 47.
إِنّا کُنّا ظالِمِين‌َ هم بخود ظلم کرديم در اثر اينکه مقصدي که داشتم که بر خلاف طريقه پدرمان رفتار کنيم که منع کنيم فقرا را، و هم بفقرا ظلم کرديم که آنها هم بي بهره شدند.