سوره قلم(القلم)، آیه ۲۹ · جزء ۲۹ · صفحه ۵۶۵
قَالُوا سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ
گفتند: «منزّه است پروردگار ما، مسلّماً ما ظالم بودیم!»
معنی کلمات و عبارات
«إِنَّا کُنَّا ظَالِمِینَ»: (نگا: اعراف / انبیاء / ).
نزول
سال ۴ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
۱ - توبه و پشیمانى باغداران یمنى، پس از مشاهده نابودى محصولات از بخلورزى و محروم ساختن بینوایان «قالوا سبحن ربّنا إنّا کنّا ظلمین»
۲ - باغداران یمنى، از مشاهده نابودى محصولات خویش از خواب غفلت بیدار شده و به تسبیح و تنزیه خداوند پرداختند. «قالوا سبحن ربّنا»
۳ - باغداران یمنى، گروهى خداپرست و معتقد به ربوبیت الهى بودند. «قالوا سبحن ربّنا»
۴ - اعتراف باغداران یمنى، به ستمکار بودن خویش بر اثر بخل ورزى و محروم ساختن بینوایان «إنّا کنّا ظلمین»
۵ - نپرداختن سهم بینوایان از امولال خود، ظلم به خویشتن است. «إنّا کنّا ظلمین»
۶ - تسبیح خداوند و اعتراف به گناهکارى خویش، از آداب توبه «قالوا سبحن ربّنا إنّا کنّا ظلمین»
برداشت یاد شده، از آن جا است که این آیه، درصدد بیان چگونگى توبه و پشیمانى صاحبان باغ است که با تسبیح خدا و اعتراف به ستم کارى خویش، انجام پذیرفت.
تفسیر (۱۰)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۳۳ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۳۳ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۵۲ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۲۹ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیات ۲۳–۳۳ - نکتههای تفسیر نور
آیات ۲۳–۳۳ - پیامهای تفسیر نور
آیات ۲۳–۳۳ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۲۹ - تفسیر روان جاوید
آیات ۱۷–۳۳ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۲۹
موضوعات
دستهبندی موضوعی
آثار ویرانی باغ سوختهظلم اصحاب الجنةعقیده اصحاب الجنةتنبه اصحاب الجنةآثار محروم ساختن مساکینتوبه اصحاب الجنةآداب توبهبخل اصحاب الجنةپشیمانی اصحاب الجنةعوامل ظلماقرار به ظلمقصه باغ سوختهاقرار به گناهعقیده به ربوبیت خداآثار بخلتسبیح خداظلم به خود
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۴۹)
- ستمگران، گرفتار عذابی بزرگتر از عذاب دنیایی در اخرت+۱ آیه
- ستمگران، گرفتار عذابی بزرگتر از عذاب دنیایی در اخرت+۱ آیه
- اعتراف صاحبان باغ سوخته به ستمگری خویش بهخاطر شرک به خدا+۳ آیه
- اعتراف صاحبان باغ سوخته به ستمگری خویش بهخاطرمحروم کردن نیازمندان از حقوقشان+۲ آیه
- تسبیح و تنزیه خدا از سوی صاحبان باغ سوخته پس از نابودی باغشان+۱ آیه
- توجّه صاحبان باغ سوخته به ربوبیت خدا و تسبیح او، پس از نابودی باغ خود+۴ آیه
- توبه صاحبان باغ از گناه خود در امتناع از انفاق بر محرومان+۴ آیه
- توبه صاحبان باغ از ظلم و طغیان در حق خود و نیازمندان+۵ آیه
- بخلورزی صاحبان باغ از پرداخت حقوق نیازمندان+۴ آیه
- ظلم صاحبان باغ بهخاطر محروم کردن نیازمندان از حقوقشان+۲ آیه
- غفلت صاحبان باغ سوخته از ذکر و یاد خدا+۲ آیه
- اعتقاد یکی از صاحبان باغ سوخته به توحید و شرک مابقی انان+۲ آیه
- موحد شدن صاحبان باغ سوخته پس از مشاهده نابودی ان+۴ آیه
- اقرار صاحبان باغ سوخته به ستمگری و طغیان خویش با مشاهده عذاب خداوند در دنیا+۳ آیه
- ترک انفاق مال، موجب ظلم به خویشتن+۳ آیه
- بخلورزی صاحبان باغ در اعطای میوه به مستمندان، موجب قرار گرفتن انان در زمره ستمگران+۴ آیه
- امکانات و مزایای هر انسان، وسیله ازمون او از جانب خداوند در راستای تربیت و رشد+۶ آیه
- همه انسانها، تحت تربیت و ربوبیت خداوند+۴ آیه
- اجتناب از تسبیح خداوند، موجب محرومیّت از نعمتهای خداوند+۳ آیه
- تسبیح خداوند و اعتراف به گناهان، از اداب توبه+۳ آیه
- تسبیح خداوند از جانب صاحبان باغ سوخته پس از مشاهده نابودی محصولات خویش+۳ آیه
- تنزیه خداوند از ظلم، اعتراف صاحبان باغ سوخته+۱ آیه
- صاحبان باغ، از تنزیهکنندگان خداوند+۲ آیه
- اعتراف به گناه، از اداب توبه+۳ آیه
- صاحبان باغ سوخته، از تایبان در پیشگاه خداوند+۲ آیه
- ازمایشهای الهی، زمینهای جهت توبه و بازگشت از انحراف+۳ آیه
- عذابهای الهی در دنیا، زمینهساز توبه در پیشگاه خداوند+۶ آیه
- توبه صاحبان باغ سوخته، از بخلورزی خود در انفاق به مستمندان+۳ آیه
- توبه اصحاب باغ سوخته در پیشگاه خدا از ظلم خود+۳ آیه
- توبه صاحبان باغ سوخته از گناه خود، به درگاه خدا+۲ آیه
- ربوبیّت خداوند، مستلزم تسبیح و تنزیه او
- شرکورزی صاحبان باغ سوخته (جز یک نفر)، به خداوند و مشیّت او در امور+۳ آیه
- نیایش خالصانه انسان با خدا، به هنگام ابتلا به ضررهای مالی و جانکاه+۳ آیه
- ظلم و نپرداختن سهم بینوایان از اموال خویش، سبب زوال نعمتها+۵ آیه
- اعتراف صاحبان باغ سوخته به ستمکاری و ظلم، بر اثر محروم ساختن بینوایان+۲ آیه
- اعتراف ظالمان، به ظلمهای گذشته خویش، هنگام مواجه شدن با عذابهای دنیایی+۲ آیه
- توبه اصحاب باغ سوخته، در پیشگاه خداوند، از ظلم خود+۳ آیه
- بی تقوایی، نمودی از ظلم+۵ آیه
- نپرداختن سهم بینوایان از اموال خود، از مصادیق ظلم+۳ آیه
- تقواپیشگی، مانع ظلم و طغیان، و متّقین، مبرّا از ان+۵ آیه
- نابودی باغ و کشتزار ثروتمندان بخیل با اتش، در پی خودداری انان از انفاق+۶ آیه
- ظلم امّتهای پیشین، باعث ویرانی سرزمینهای اباد انان+۳ آیه
- بیداری صاحبان باغ، از غفلت از یاد خدا، با مشاهده نابودی محصولات خویش و پرداختن به تسبیح و تنزیه خداوند+۶ آیه
- غفلت صاحبان باغ از ذکر و یاد خدا، موجب اتش گرفتن باغ انان+۵ آیه
- تسبیح صاحبان باغ سوخته پس از گناه و اعتراف به ظلم خویش+۴ آیه
- توبه و اعتراف صاحبان باغ سوخته به گناه خود+۳ آیه
- گناه بودن بخل، و امساک از انفاق مال به مستمندان+۵ آیه
- ظلم و تجاوز به دیگران، گناه و ناروا+۳ آیه
- بخلورزی صاحبان باغ، در انفاق میوه به مستمندان، موجب قرار گرفتن انان در زمره ستمگران+۲ آیه