مراد از «يُکْشَفُ عَنْ ساقٍ» همان اصطلاحى است که در فارسى مى‌گوييم: کارد به استخوانش رسيده است.
در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: در آن روز بر دهان‌ها مهر زده شود، ترس تمام وجود را فرا گيرد، چشم‌ها خيره و جان‌ها به حنجره‌ها رسد. «1»
در سوره فرقان آيه 60 مى‌خوانيم: «وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمنِ قالُوا وَ مَا الرَّحْمنُ أَ نَسْجُدُ لِما تَأْمُرُنا» هرگاه به آنان گفته شود: در برابر خداى رحمان سجده کنيد، گويند: رحمن کيست؟ آيا به آنچه دستور مى‌دهى سجده کنيم؟ آيه مورد بحث که مى‌فرمايد: «کانُوا يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ» اشاره به آن آيه دارد.
مراد از دعوت به سجده در دنيا «کانُوا يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَ هُمْ سالِمُونَ» يا نداى اذان است که مردم را به نماز و سجده دعوت مى‌کند يا آياتى که فرمان عبادت دارد و يادستوراتى که عمل به آن، نوعى سجده و تواضع و فروتنى در برابر خداوند است، بگذريم که سجده
«1». تفسير نورالثقلين.
جلد 10 - صفحه 187
اوج عبادت است.