پیام‌های تفسیر نور

1- تکذيب کنندگان، با خدا طرفند. «فَذَرْنِي وَ مَنْ يُکَذِّبُ» 2- خداوند، به پيامبرش دلدارى مى‌دهد. «فَذَرْنِي وَ مَنْ يُکَذِّبُ» 3- تکذيب قرآن، کيفرى بس بزرگ دارد، زيرا خداوند مى‌فرمايد: آنان را به من واگذار. «فَذَرْنِي وَ مَنْ يُکَذِّبُ بِهذَا الْحَدِيثِ» 4- قرآن، مملو از سخنان جديد و تازه است. «بِهذَا الْحَدِيثِ» (حديث/ سخن نو) 5- زود قضاوت نکنيد و هر رفاهى را نشانه سعادت ندانيد. (حيوانات را به چراگاه مى‌برند و آنها فربه مى‌شوند، ولى پايان کارشان کشتارگاه است.) «سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ» 6- بزرگترين خطر، آن است که انسان از آن غافل باشد و به فکر چاره نباشد. «مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ» 7- خداوند امهال دارد ولى اهمال ندارد. سَنَسْتَدْرِجُهُمْ‌ ... إِنَّ کَيْدِي مَتِينٌ‌ 8- مهلت‌هاى الهى، تدبير خدا براى هلاکت کفّار است. «أُمْلِي لَهُمْ إِنَّ کَيْدِي مَتِينٌ» 9- توطئه‌هاى بشرى خنثى مى‌شود ولى تدبير الهى محکم است. «إِنَّ کَيْدِي مَتِينٌ»