تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ وَ لا تَکُنْ کَصاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نادى وَ هُوَ مَکْظُومٌ (48)
و چون هيچکدام از اين نيست، و اطاعت نکردن آنها محض عناد و لجاج است، فَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ: پس صبر کن مر حکم پروردگار خود را به امهال کافران و تأخير نصرت تو و تبليغ وحى و تحمل آزار ايشان، وَ لا تَکُنْ کَصاحِبِ الْحُوتِ: مباش بر استعجال عذاب امت، و در دلتنگى به بيرون رفتن از ميان قوم، مانند صاحب ماهى، يعنى حضرت يونس عليه السّلام که صبر ننمود بر اذيت قوم، و بيرون رفت و به زندان ماهى گرفتار شد. حاصل آنکه حق تعالى فرمايد:
چون ما رتبه تو را اعلى و اجل از مرتبه يونس عليه السّلام قرار داديم، بايد صبر تو بر قدر مرتبه تو باشد نه مانند يونس، إِذْ نادى وَ هُوَ مَکْظُومٌ: ياد کن زمانى را چون
جلد 13 - صفحه 282
بخواند پروردگار خود را و حال آنکه پر بود از خشم و اندوه به کلمه: لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّي کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ.