تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لَوْ لا أَنْ تَدارَکَهُ نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَراءِ وَ هُوَ مَذْمُومٌ (49) لَوْ لا أَنْ تَدارَکَهُ‌: اگر نه آن بودى که دريافت او را، نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ‌: رحمتى از جانب پروردگار خود به اجابت دعا و تخليص او از شکم ماهى، لَنُبِذَ بِالْعَراءِ: هر آينه افکنده شدى در صحراء خالى از آب و گياه، و در آنجا هلاک گشتى، وَ هُوَ مَذْمُومٌ‌: در حالتى که او ملامت کرده شده بودى و دور از رحمت و کرامت. اما رحمت الهى و کرامت سبحانى شامل حال او شده، او را به ساحل سلامت آورد، در زير درخت کدو پرورش داده تا قوّت گرفت به حال اوّل رسيد.