تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقاً لِأَصْحابِ السَّعِيرِ «11»
فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ: پس اعتراف کنند به گناهان خود که کفر و تکذيب انبياء بود، وقتى که اقرار فايده نخواهد داشت، فَسُحْقاً لِأَصْحابِ السَّعِيرِ: پس دور گرداند خدا از رحمت خود دور گردانيدنى مر مصاحبان جهنم را، يعنى هلاکت و دورى از رحمت، مختص است به اهل جهنم.
تنبيه: آيه دليل است بر بطلان قول مجبره زيرا اگر کفر اختيارى ايشان نبود اعتراف نمى‌کردند بلکه مى‌گفتند ما را در آن اختيارى نبود و به آن ملجأ و مجبر بوديم.