تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ لا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ «14»
أَ لا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ: آيا نداند آنچه در سينههاست، ذاتى که آفريده است سينهها را؛ يا عالم نباشد به سرائر بندگان، آنکه ايشان را آفريده.
بيان: (استفهام تقريرى است) يعنى البته مىداند خدا سرائر و ضمائر بندگان را، و علم الهى احاطه دارد به تمام جزئيات و کليات سرائر و ضمائر بندگان، و هيچ چيز از دره تا ذره بر او مخفى نيست. وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ: و حال آنکه ذات او، باريکبين است به ظواهر و حقايق مکنونات، آگاه به غوامض و دقايق مکونات.