تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ ذَلُولاً فَامْشُوا فِي مَناکِبِها وَ کُلُوا مِنْ رِزْقِهِ وَ إِلَيْهِ النُّشُورُ «15»
جلد 13 - صفحه 246
بعد از آن تعداد نعم فرمايد:
هُوَ الَّذِي جَعَلَ: او است ذاتى که قرار داده، لَکُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا: براى شما زمين را رام و فرمانبردار، تا به هر وجهى خواهيد در آن مىرويد و مىنشينيد و زراعت و عمارت مىکنيد، فَامْشُوا فِي مَناکِبِها: پس برويد در اطراف و جوانب آن. حق سبحانه به حکمت بالغه، بر وجهى زمين را رام و ذليل گردانيده که در اماکن صعبه آن مانند کوهها، توان رفت، و در ميان کوهها راهها قرار داده، پس سير کنيد. وَ کُلُوا مِنْ رِزْقِهِ: و بخوريد از روزى که خدا براى شما مقرر فرموده از زروع و اشجار و نباتات و از منافع آن بهرهمند شويد، وَ إِلَيْهِ النُّشُورُ: و به سوى او است برانگيختن شما از قبور، يعنى بازگشت شما در قيامت به سوى حکم او خواهد بود. پس شکرگزارى و سپاسدارى کنيد منعمى را که مشى و روزى را به شما مرحمت فرموده تا مستوجب سخط او مشويد.