1- قهر و کيفر خداوند، تنها در قيامت نيست. أَمِنْتُمْ ... أَنْ يَخْسِفَ بِکُمُ الْأَرْضَ
2- هيچ کس خود را از قهر خدا در امان نداند و هر لحظه احتمال نزول قهر
«1». قمر، 34.
«2». ملک، 1.
جلد 10 - صفحه 156
هست. «أَ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ»
3- آسمان، مرکز فرماندهى و تدبير الهى است. «مَنْ فِي السَّماءِ»
4- آسمان، مرکز مأموران مطيع و تحت امر خداوند است. «مَنْ فِي السَّماءِ»
5- نظام حاکم بر طبيعت با اراده او است و هر لحظه مىتواند آن را تغيير دهد.
«يَخْسِفَ بِکُمُ الْأَرْضَ»
6- قهر الهى ممکن است از زير پاى انسان باشد و او را در زمين فرو برد. «يَخْسِفَ بِکُمُ الْأَرْضَ» يا از بالاى سر او، از آسمان نازل شود. «يُرْسِلَ عَلَيْکُمْ حاصِباً»
7- دست خداوند، باز است. هم مىتواند از آسمان باران فرستد: «يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْکُمْ مِدْراراً» «1»* و هم مىتواند از آسمان سنگ ببارد. «يُرْسِلَ عَلَيْکُمْ حاصِباً»
8- تهديدات الهى را جدى بگيريم. «فَسَتَعْلَمُونَ کَيْفَ نَذِيرِ»