سوره ملک(الملك)، آیه ۱۶ · جزء ۲۹ · صفحه ۵۶۳
أَأَمِنتُم مَّن فِي السَّمَاءِ أَن يَخْسِفَ بِكُمُ الْأَرْضَ فَإِذَا هِيَ تَمُورُ
آیا خود را از عذاب کسی که حاکم بر آسمان است در امان میدانید که دستور دهد زمین بشکافد و شما را فرو برد و به لرزش خود ادامه دهد؟!
معنی کلمات و عبارات
«مَن فِی السَّمَآءِ»: کسی که در آسمان است. مراد خدا است. بودن او در آسمان، اشاره به زبردستی و بالادستی خدا و سلطه کامل و فراگیر او است. منظور محدود ساختن پروردگار به جا و مکان نیست. «یَخْسِفَ بِکُمْ»: شما را به زمین فرو ببرد (نگا: قصص / ، عنکبوت / ، سبأ / نحل / ). «تَمُورُ»: حرکت میکند، به جنبش و لرزش میافتد (نگا: طور / .
نزول
سال ۷ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
۱ - هیچ انسان کافرى، از نزول عذاب الهى در امان نیست. «ءأمنتم من فى السماء أن یخسف بکم الأرض»
۲ - امکان نزول عذاب الهى، با لرزش زمین و فرو رفتن کافران در درون آن «أن یخسف بکم الأرض فإذا هى تمور»
«مور» (مصدر «تمور») به معناى تحرک سریع است.
۳ - فرشتگان، کارگزاران الهى در آسمان براى اجراى فرمان هاى الهى نسبت به انسان ها «ءأمنتم من فى السماء أن یخسف بکم الأرض»
برخى از مفسران، بر این عقیده اند که مقصود از «من فى السماء»، فرشتگان است که در آسمان ها قرار دارند.
۴ - عوامل طبیعى، مجراى اراده خداوند «ءأمنتم من فى السماء أن یخسف بکم الارض فإذا هى تمور»
برداشت یاد شده، با توجه به این نکته است که خداوند، عذاب کافران را با لرزش زمین تقدیر فرموده است.
تفسیر (۹)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۲۲ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱۵–۳۰ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۱۶ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیات ۱۶–۱۷ - نکتههای تفسیر نور
آیات ۱۶–۱۷ - پیامهای تفسیر نور
آیات ۱۶–۱۷ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۱۶ - تفسیر روان جاوید
آیات ۱۲–۲۱ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۱۶
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فروروی کافران در زمیننقش زلزلهمجریان اوامر خداحتمیت عذاب کافرانابزار عذابنقش ملائکهعذاب کافرانمجاری اراده خدانقش عوامل طبیعیعذابهای خدا
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۴)
- ملایکه از موجودات ساکن در اسمانها+۳ آیه
- وجود موجوداتی زنده و با شعور در اسمانها+۳ آیه
- فرشتگان، از موجودات اسمانی+۹ آیه
- احتجاج خدا برای اثبات ربوبیت خود به قدرت مطلق خود در نابودی و عقوبت مشرکان، یاری و روزی دادن به انسانها و حفظ و نگهداری پرندگان در فضا+۲ آیه
- دعوت از عقل و وجدان برای داوری، با طرح پرسش، از شیوههای احتجاج+۲ آیه
- احساس امنیّت کافران از عذاب الهی مورد تهدید و سرزنش خداوند+۶ آیه
- نادانی، زمینه احساس امنیّت از سوی مشرکان+۲ آیه
- استفاده از پرسش برای ایجاد ذهنیت مساعد جهت تفهیم حقیقت به مخاطب، از روشهای تربیت عقلانی قران+۸ آیه
- احساس امنیّت کافران از عذاب الهی، سبب هشدار خداوند به انان+۵ آیه
- جایز نبودن احساس امنیّت کافران، از عذاب خداوند+۶ آیه
- خداوند، منشا پیدایش خوردنیها
- امکان نزول عذاب الهی، با زلزله شدید
- خداوند، منشا وقوع زلزله
- وقوع زلزله به وسیله فرشته ای در اسمان
- امکان شکافته شدن زمین از سوی خدا، برای فرو بردن مکذّبان حق و کیفر انسانهای گناهکار+۷ آیه
- اضطراب و حرکت زمین، در صورت فرو بردن مکذّبان حق به فرمان خدا+۲ آیه
- زمین، از جمله ابزارهای عذاب الهی+۴ آیه
- احساس امنیت کافران از عذاب زمینی یا اسمانی، مورد سؤال نکوهش امیز خدا+۲ آیه
- احساس امنیّت کافران از عذاب زمینی یا اسمانی، مورد سؤال نکوهش امیز خدا+۲ آیه
- فرو رفتن گناهکاران و اموالشان در زمین، از انواع عذابهای الهی+۵ آیه
- سرزنش خدا در مورد احساس ایمنی و غفلت جوامع گناهکار و کافر از ابتلا به انواع عذاب+۸ آیه
- سرزنش خدا در مورد احساس ایمنی جوامع کافر و مشرک از ابتلا به انواع عذاب+۸ آیه
- فرشتگان، از موجودات اسمانی+۱۰ آیه
- احساس امنیّت کافران از عذاب زمینی یا اسمانی، مورد سؤال نکوهشی خدا+۲ آیه