1- فرد مغرور را بايد به ضعفها و ناتوانى هايش متوجّه نمود. أَمَّنْ هذَا الَّذِي ...
2- از ابزارهاى غرور، داشتن لشگر و سپاه است. جُنْدٌ لَکُمْ يَنْصُرُکُمْ ... إِلَّا فِي غُرُورٍ
3- کافران با تکيه بر قدرتهاى پوشالى، گرفتار غرور و فريب مىشوند. جُنْدٌ لَکُمْ يَنْصُرُکُمْ ... إِنِ الْکافِرُونَ إِلَّا فِي غُرُورٍ
4- خداوند مجبور نيست که رزق دهد، بلکه مىتواند رزق دادن را قطع کند. «إِنْ
«1». لقمان، 33.
«2». روم، 40.
«3». آل عمران، 169.
«4». غافر، 40.
جلد 10 - صفحه 159
أَمْسَکَ رِزْقَهُ»
5- يکى از راههاى توجّه به نعمتهاى خداوند، احتمالِ گرفته شدن نعمتها است. «إِنْ أَمْسَکَ رِزْقَهُ» (در آيه ديگر از همين سوره مىفرمايد: «إِنْ أَصْبَحَ ماؤُکُمْ غَوْراً» «1» اگر آبها به عمق زمين فرو رفته بود و شما به آن دسترسى نداشتيد.)