1- به خاطر يک خلاف، همه را زير سؤال نبريد. «تَتُوبا» (دو نفر بايد توبه کنند، نه همه.)
2- براى افراد شرمنده، راه بازگشت و توبه را باز کنيد. «إِنْ تَتُوبا» البتّه براى هر گناهى توبه‌اى لازم است.
3- شنيدن راز نيز ممنوع است. خداوند به گوينده و شنونده، هردو مى‌فرمايد:
توبه کنيد. «تَتُوبا»
4- خداوند، هم مولاى همه است و هم مولاى شخص پيامبر. در آيه دوم فرمود:
«وَ اللَّهُ مَوْلاکُمْ» و در اين آيه در خصوص پيامبر مى‌فرمايد: «هُوَ مَوْلاهُ»
«1». تفسير کنز الدقائق.
جلد 10 - صفحه 125
5- نام برجستگان را برجسته کنيد. با اين که جبرئيل از فرشتگان است، امّا نامش جداگانه برده شده است. جِبْرِيلُ ... وَ الْمَلائِکَةُ
6- گاهى يک حادثه و جرقّه، بيانگر يک جريان است. فاش کردن يک راز، جزئى بود، ولى خداوند آن را يک توطئه قلمداد کرد. «تَظاهَرا عَلَيْهِ»
7- همسرى و هم‌نشينى، نشانه هم‌فکرى و همدلى نيست. أَزْواجِهِ ... تَظاهَرا عَلَيْهِ
8- توبه تنها اظهار پشيمانى با زبان نيست، توبه واقعى بازگشت دل گنهکار است.
تَتُوبا ... صَغَتْ قُلُوبُکُما
9- مهم‌تر از انحراف در عمل، انحراف روح و دل است. ابتدا فکر و دل انسان منحرف مى‌شود، سپس مرتکب خلاف مى‌شود. «صَغَتْ قُلُوبُکُما»
10- کسانى‌که رازى را بى‌دليل افشا مى‌کنند، اگر توبه نکنند، توطئه‌گرند. إِنْ تَتُوبا ... تَظاهَرا عَلَيْهِ
11- در برابر توطئه عليه پيامبر و مکتب، تمام نيروها بايد بسيج شوند. تَظاهَرا عَلَيْهِ ... هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمَلائِکَةُ ... ظَهِيرٌ
12- حق، هيچ‌گاه تنها نمى‌ماند. هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَ ...
13- صالح بودن، انسان را در کنار فرشتگان مقرّب الهى قرار مى‌دهد. «جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ»
14- فرشتگان، ياور پيامبر در برابر توطئه‌ها هستند. «وَ الْمَلائِکَةُ بَعْدَ ذلِکَ ظَهِيرٌ»
15- امدادهاى الهى، همه جانبه، ظاهرى و غيبى است. «صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمَلائِکَةُ»