1- ايمان داشتن کافى نيست، حفظ آن از خطرات و آسيب‌ها مهم است. پس بايد مراقبت کرد. «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَکُمْ»
2- اولين گام در اصلاحات، اصلاح خود و بستگان و سپس اصلاح جامعه است.
در اين آيه، اصلاح خود و بستگان و سپس در آيه نهم، اصلاح جامعه از طريق جهاد با کفّار و منافقان آمده است. «قُوا أَنْفُسَکُمْ وَ أَهْلِيکُمْ»
3- ايمان به معاد و دوزخ، نقش مهمى در ايجاد تقوا و اصلاح خود و ديگران دارد. «قُوا أَنْفُسَکُمْ وَ أَهْلِيکُمْ ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ»
4- تربيت دينى فرزندان، بر عهده مدير خانواده است. «قُوا أَنْفُسَکُمْ وَ أَهْلِيکُمْ ناراً»
5- نفس انسان، سرکش است و نياز به حفاظت دارد. «قُوا أَنْفُسَکُمْ»
6- اولى‌ترين فرد به حفظ انسان، خود انسان است. «قُوا أَنْفُسَکُمْ»
7- تا زنجير از پاى خود باز نکنيم، نمى‌توانيم ديگران را آزاد کنيم. خودسازى شرط موفقيّت در ساختن خانواده و جامعه است. «قُوا أَنْفُسَکُمْ وَ أَهْلِيکُمْ»
8- کيفر رها کردن خانواده و نزديکان، هيزم آتش دوزخ شدن است. «وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ»
9- کسانى که در دنيا سنگدل باشند، «فَهِيَ کَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً» «1» در آن روز نيز در رديف سنگ قرار مى‌گيرند. «وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ»
10- در مديريّت، مسئول هر کار بايد با آن کار سنخيّت داشته باشد. اگر مسئول دوزخ، غلاظ و شداد نباشد، يا خودش اذيّت مى‌شود و يا به رسالت خود درست عمل نمى‌کند. «عَلَيْها مَلائِکَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ»
11- گرچه انسانِ معصيت کار به دوزخ مى‌رود، امّا فرشتگان دوزخ، در عذاب کردن او معصيت خدا را نخواهند کرد. «لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ»
«1». بقره، 74.
جلد 10 - صفحه 131
12- فرشتگان، نه دستورات گذشته را تمرّد کرده و مى‌کنند، «ما أَمَرَهُمْ» نه دستوراتى که بعداً به آنان داده مى‌شود. «ما يُؤْمَرُونَ»