1- کفر، در قيامت بخشيدنى نيست و توبه کافر در آن روز بى ثمر است. آرى، عناد و لجاجت و عصبيّت در برابر منطق و موعظه و معجزه، راه هر عذرى را مىبندد. «يا أَيُّهَا الَّذِينَ کَفَرُوا لا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَ»
2- کيفرهاى قيامت، چيزى جز عملکرد انسان نيست. «إِنَّما تُجْزَوْنَ ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ»