تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لا يُتْبِعُونَ ما أَنْفَقُوا مَنًّا وَ لا أَذىً لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ (262) ترجمه‌ آنانکه صرف مى‌کنند مالهاشان را در راه خدا پس نمى‌نهند در پى آنچه انفاق نمودند منتى و نه ميرسانند آزارى از براى ايشان است مزدشان نزد پروردگار شان و نيست بيمى بر ايشان و نه آنان اندوهناک ميشوند. تفسير انفاق علاوه بر آنکه در آيه قبل اشاره شد که بايد براى رضاى خدا باشد بايد متعقب بمنت گذاردن و آزار رساندن بر آنکسى که باو انفاق شده نشود و الا موجب بطلان عمل و نابود شدن ثواب آن خواهد شد چنانچه از اين آيه استفاده ميشود و در آيات بعد تصريح شده است و در مجمع و قمى از حضرت صادق (ع) نقل نموده که پيغمبر فرمود کسى که نيکى کند بمؤمنى باحسانى پس آزار کند او را بکلامى يا منت گذارد بر او خداوند صدقه او را باطل نموده است و در چند روايت از پيغمبر (ص) جلد 1 صفحه 340 صفاتى ذکر شده که مکروه است نزد خدا و از آن جمله منت گذاردن بعد از صدقه است علاوه بر اينها اين عمل موجب آن ميشود که کسى که احسان باو شده است مى فهمد غرض محسن آن بوده که حقى بر او پيدا کند و بزرگى باو بفروشد و عوضى از او توقع داشته باشد لذا عظمت و محبوبيت او که در نتيجه احسان حاصل شده است از نظر و دل آن شخص محو و رفع ميشود و بسا باشد که مبدل بحقارت و کدورت شود و نقض غرض گردد و بخسران دنيا و آخرت دچار شود پس بايد در اين مواقع پناه بخدا برد از وسوسه شيطان و کاملا ملتفت حال خود بود که شخص احسان خود را وقعى نگذارد و سوء لسان و تغيير حالى از براى او روى ندهد تا نزد خدا و خلق عزيز باشد و کسى که براى رضاى خدا انفاق نمود نه براى منت گذاردن و آزار کردن ميداند که خداوند در دنيا و آخرت چندين برابر باو عرض کرامت مى‌فرمايد لذا خوف فقر و اندوه خسران در او راه نخواهد يافت.