اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَموالَهُم فِي سَبِيلِ اللّهِ ثُمَّ لا يُتبِعُونَ ما أَنفَقُوا مَنًّا وَ لا أَذيً لَهُم أَجرُهُم عِندَ رَبِّهِم وَ لا خَوفٌ عَلَيهِم وَ لا هُم يَحزَنُونَ (262)
الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَموالَهُم فِي سَبِيلِ اللّهِ گذشت تفسير و بيان آن.
ثُمَّ لا يُتبِعُونَ ما أَنفَقُوا مَنًّا وَ لا أَذيً منّ منت گذاردن است که من بتو احسان کردم از گرفتاري نجات دادم تو بايد قدردان من باشي، کوچکي کني نزد مردم تعريف کني، شکرگزاري کني، خدمت کني و هزار توقعات ديگر.
و اذي اذيت کردن بفقير است به اينکه باو بياعتنايي کني، بد بگويي، جسارت کني، توهين کني، بياحترامي کني و چيزهاي ديگر که باعث رنجش خاطر او بشود و قلبا مکدّر شود که اينکه دو عمل علاوه بر اينکه عمل را باطل ميکند و اجر را از بين ميبرد فعل حرام است و مشمول آيات و اخبار بسيار است لا تُبطِلُوا صَدَقاتِکُم بِالمَنِّ وَ الأَذي ميآيد بيانش وَ الَّذِينَ يُؤذُونَ المُؤمِنِينَ وَ المُؤمِناتِ بِغَيرِ مَا اکتَسَبُوا فَقَدِ احتَمَلُوا بُهتاناً وَ إِثماً مُبِيناً احزاب آيه 58. و در مجمع از پيغمبر صلّي اللّه عليه و آله و سلّم روايت کرده که فرمود
(المنان بما يعطي لا يکلمه اللّه و لا ينظر اليه و لا يزکيه و له عذاب اليم).
لَهُم أَجرُهُم عِندَ رَبِّهِم تعبير به عِندَ رَبِّهِم اشاره باينست که خداوند در خزائن خود انفاقات شما را نگاهداري ميکند و بدانيد که از بين نميرود بلکه آن را تربيت ميفرمايد تا قيامت بشما برگرداند.
جلد 3 - صفحه 39
وَ لا خَوفٌ عَلَيهِم نه معناي او خوف از تلف باشد چنانچه گفتهاند بلکه خوف از عذاب که اينکه عمل باعث آمرزش جميع گناهان و نجات از جميع مهالک است وَ لا هُم يَحزَنُونَ که هيچ منفعتي از منافع قيامت و بهشت از شما فوت نخواهد شد و بجميع نعم الهيه نائل خواهيد شد.