اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قَول‌ٌ مَعرُوف‌ٌ وَ مَغفِرَةٌ خَيرٌ مِن صَدَقَةٍ يَتبَعُها أَذي‌ً وَ اللّه‌ُ غَنِي‌ٌّ حَلِيم‌ٌ (263)
قَول‌ٌ مَعرُوف‌ٌ معروف مقابل منکر است و قول معروف کلام زيبا مقابل کلام زشت و مراد اينکه است که اگر سائل سؤالي کرد و مطالبه صدقه نمود و شما باو صدقه ندهي ولي با لسان خوبي او را رد کني که خداوند انشاء اللّه رفع گرفتاري شما را ميکند و درب فقر را بروي شما ميبندد و شما را از سؤال نجات ميبخشد و وسائل خير بر شما فراهم ميشود و امثال اينها.
وَ مَغفِرَةٌ يعني اگر سائل جسارتي، بي‌ادبي، عمل زشتي نسبت بشما نمود مؤاخذه نکني و از او عفو کني يا حفظ آبروي او را بکني و امثال اينها.
خَيرٌ مِن صَدَقَةٍ يَتبَعُها أَذي‌ً زيرا قول معروف و مغفرت، قلب سائل را نميشکند ولي اذيت او را دل شکسته ميکند و اينکه معصيت نيست و آن معصيت است، اينکه از اخلاق حسنه است و آن از صفات رذيله، اينکه نوع احسانيست و آن ظلم و شتم و عمل زشت و قبيح است.
وَ اللّه‌ُ غَنِي‌ٌّ بي‌نياز از عباد و اعمال و عبادات آنها است و دارا است ميتواند رفع گرفتاري بنده خود را بکند که احتياج باين نوع ذلّت نشود که چيزي باو بدهي و توهين کني و اذيت نمايي.
جلد 3 - صفحه 40
حليم که تعجيل در عقوبت نميکند و از بد کرداري و بد رفتاري بنده‌گان چشم ميپوشد بنده هم بايد متخلق باين صفت باشد (تخلّقوا باخلاق اللّه) حديث است يا کلام بزرگان.