تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَذاقَتْ وَبالَ أَمْرِها وَ کانَ عاقِبَةُ أَمْرِها خُسْراً «9»
فَذاقَتْ وَبالَ أَمْرِها: پس چشيدند عقوبت کار خود را، يعنى سزاى شرک و کفر و سرکشى، وَ کانَ عاقِبَةُ أَمْرِها خُسْراً: و بود سر انجام کار ايشان زيانکارى، و کدام زيان از آن بدتر باشد که از جنت ابدى و سعادت سرمدى محروم، و به زندان جحيم و عذاب اليم محبوس گردند.