تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ کَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّها وَ رُسُلِهِ فَحاسَبْناها حِساباً شَدِيداً وَ عَذَّبْناها عَذاباً نُکْراً «8»
جلد 13 - صفحه 214
وَ کَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ: و چه بسيار از اهل شهرها که از روى عناد و فرط جهالت، عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّها: سرکشى نمودند از فرمان پروردگار خود، وَ رُسُلِهِ:
و سرپيچى کردند از امر پيغمبران، و نافرمانى را از حد گذرانيدند، فَحاسَبْناها: پس ما حساب کنيم ايشان را روز قيامت، حِساباً شَدِيداً:
حسابى سخت که در آن مناقشه باشد، يعنى قليل و کثير آن را در حساب آريم و هيچ چيز را فرونگذاريم. وَ عَذَّبْناها: و عذاب کنيم ايشان را، عَذاباً نُکْراً:
عذابى زشت بعد از حساب که هيچ کس مثل آن نديده باشد، يعنى عذاب کرديم ايشان را در دنيا عذابى قبيح مانند غرق و خسف و مسخ و صيحه و قحط و شمشير و غير آن، و در آخرت محاسبه سخت نمائيم. نزد بعضى محاسبه و تعذيب هر دو در دنيا باشد، و مراد محاسبه اثبات آن در نامه اعمال حفظ باشد.