1- مطمئن باشيد که خداوند به وعده‌هاى خود وفا مى‌کند، زيرا او چنان قدرتى دارد که هستى را آفريده است. «يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ، أَحْسَنَ اللَّهُ لَهُ رِزْقاً، اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ»
هستى داراى نوعى تعادل است. «سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ»
3- هم آفرينش هستى به دست خداست و هم تدبير امور آن. خَلَقَ ... يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ
4- امر الهى گاهى تشريعى است، «عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّها» «1» و گاهى تکوينى. «يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ»
5- هستى کلاس درس است. خَلَقَ ... لِتَعْلَمُوا
6- کمال و رشد بشر، محور تمام آفريده‌هاست. «لِتَعْلَمُوا»
7- علم انسان به نحوه تدبير نظام آفرينش، مورد توجه اسلام است. خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ ... يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ ... لِتَعْلَمُوا ...
8- کسى که خالق و آفريننده است، مى‌تواند به آفريده خود احاطه کامل داشته باشد. خَلَقَ ... أَحاطَ بِکُلِّ شَيْ‌ءٍ عِلْماً
9- علم خدا به همه چيز، کامل و دقيق و بدون نقص است. «أَحاطَ بِکُلِّ شَيْ‌ءٍ عِلْماً»
«والحمدللّه ربّ العالمين»
«1». طلاق، 8.
جلد 10 - صفحه 120
سوره تحريم
اين سوره دوازده آيه دارد و در مدينه نازل شده است.
نام آن برگرفته از آيه اول است که خداوند، تحريم آنچه را بر انسان حلال شمرده، نکوهش مى‌کند، گرچه اين تحريم، نوعى محروم کردن خود از لذّات حلال، به دلايل مختلف فردى و اجتماعى باشد.
آيات نخست سوره درباره رفتار ناشايست برخى همسران پيامبر با آن حضرت است و آيات بعدى، مؤمنان را مخاطب قرار مى‌دهد که نسبت به خانواده خود و تربيت آنها مراقب باشيد تا گرفتار دوزخ نشويد. آنگاه در ادامه به الگوهاى مثبت و منفى زنان اشاره نموده و در هر بُعد، دو زن را معرّفى مى‌فرمايد. همسر نوح و لوط را به عنوان الگوى منفى و همسر فرعون و حضرت مريم را الگوى مثبت معرّفى مى‌کند.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان