پیام‌های تفسیر نور

1- آبرو و شخصيّت فقير، با ارزش‌تر از حفظ شکم فقير است. «قَوْلٌ مَعْرُوفٌ ... خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ» 2- فقير را با محبّت و دلسوزى به کار مفيدى که زندگى او را تأمين کند، راهنمايى کنيد. «قَوْلٌ مَعْرُوفٌ» 3- انفاق بايد همراه با اخلاق باشد. «قَوْلٌ مَعْرُوفٌ ... خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ» 4- گفتگوى خوش با فقير، موجب تسکين او و عامل رشد انسان است، در حالى که صدقه با منّت، هيچکدام را بهمراه ندارد. «قَوْلٌ مَعْرُوفٌ ... خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ» 5- اگر فقيرى بخاطر فشار وتنگدستى، ناروايى گفت او را ببخشيد. «مَغْفِرَةٌ» 6- رعايت عرف جامعه، در سخن و عمل لازم است. «قول معروف» 7- خداوند آزار رسانى به فقير را پاسخ مى‌دهد، ولى نه با عجله. «حليم»